Görüntüleme Tercihi Konu Görünümü | Tam Görünüm
"Bebeğimi görebilir miyim?"


clock11-28-2009, 05:39 AM
Yorum: #1
Bu konu en son: 07-04-2010 tarihinde, saat: 10:20 PM düzenlenmiştir. Konuyu düzenleyen: A-Mecit
[Resim: bebeimigrebilirmiyim3.png]

"Bebeğimi görebilir miyim?"

"Bebeğimi görebilir miyim?" dedi yeni anne. Kucağına yumuşak bir bohça verildi ve mutlu anne, bebeğinin minik yüzünü görmek için kundağını açtı ve şaşkınlıktan adeta nutku tutuldu!
Anne ve bebeğini seyreden doktor hızla arkasını döndü ve camdan bakmaya başladı. Bebeğin kulakları yoktu...
Muayenelerde, bebeğin duyma yetisinin etkilenmediği, sadece görünüşü bozan bir kulak yoksunluğu olduğu anlaşıldı.

Aradan yıllar geçti, çocuk büyüdü ve okula başladı. Bir gün okul dönüşü eve koşarak geldi ve kendisini annesinin kollarına attı.
Hıçkırıyordu... Bu onun yaşadığı ilk büyük hayal kırıklığıydı;
Ağlayarak "Büyük bir çocuk bana ucube dedi..."

[Resim: anne.jpg]

Küçük çocuk bu kadersizliğiyle büyüdü. Arkadaşları tarafindan seviliyordu ve oldukça da başarılı bir öğrenciydi. Sınıf başkanı bile olabilirdi; eğer insanların arasına karışmış olsaydı.

Annesi, her zaman ona
"Genç insanların arasına karışmalısın" diyordu, ancak aynı zamanda yüreğinde derin bir acıma ve şefkat hissediyordu.
Delikanlının babası, aile doktoru ile oğlunun sorunu ile ilgili görüştü;
"Hiçbir şey yapılamaz mı?" diye sordu.
Doktor "Eğer bir çift kulak bulunabilirse, organ nakli yapılabilir" dedi.
Böylece genç bir adam için kulaklarını feda edecek birisi aranmaya başlandı.

[Resim: bebeimigrebilirmiyim2.png]


Iki yıl geçti bir gün babası
"Hastaneye gidiyorsun oğlum, annen ve ben, sana kulaklarını verecek birini bulduk ancak unutma bu bir sır" dedi.
Operasyon çok başarılı geçti ve adeta yeni bir insan yaratıldı. Yeni görünümüyle psikolojisi de düzelen genç, okulda ve sosyal hayatında büyük başarılar elde etti. Daha sonra evlendi ve diplomat oldu.
Yıllar geçmisti, bir gün babasına gidip sordu:
"Bilmek zorundayım, bana bu kadar iyilik yapan kişi kim? Ben o insan için hiçbir şey yapamadım... Bir şey yapabilecegimi de sanmıyorum" dedi
Babası, "fakat anlaşma kesin, şu anda öğrenemezsin, henüz değil..."

Bu derin sır yıllar boyunca gizlendi. Ancak bir gün açığa çıkma zamanı geldi... Hayatının en karanlık günlerinden birinde, annesinin cenazesi başında babasıyla birlikte bekliyordu. Babası yavaşça annesinin başına elini uzattı;
Kızıl kahverengi saçlarını eliyle geriye doğru itti; annesinin kulakları yoktu.

[Resim: bebeimigrebilirmiyim5.png]

"Annen hiçbir zaman saçını kestirmek zorunda kalmadığı için çok mutlu oldu"
diye fısıldadı babası
"..ve hiç kimse, annenin daha az güzel olduğunu düşünmedi değil mi?"

[Resim: bebeimigrebilirmiyim6.gif]


Gerçek güzellik fiziksel görünüşe bağlı değildir, ancak kalptedir!
Gerçek mutluluk, gördüğün şeyde değil, asıl görünmeyen yerdedir...

Gerçek sevgi, yapıldığı bilinen şeyde değil, yapıldığı halde bilinmeyen şeydedir!"
clock11-30-2009, 07:46 PM
Yorum: #2
Bu konu en son: 11-30-2009 tarihinde, saat: 07:50 PM düzenlenmiştir. Konuyu düzenleyen: Jae Hwa
çok güzel bir hikaye Gerçek güzellik fiziksel görünüşe bağlı değildir, ancak kalptedir!
Gerçek mutluluk, gördüğün şeyde değil, asıl görünmeyen yerdedir...
gerçekten çok dogru
clock12-01-2009, 03:37 AM
Yorum: #3
Bu konu en son: 07-04-2010 tarihinde, saat: 10:26 PM düzenlenmiştir. Konuyu düzenleyen: A-Mecit
(11-30-2009 07:46 PM)nice Nickli Kullanıcıdan Alıntı:  çok güzel bir hikaye Gerçek güzellik fiziksel görünüşe bağlı değildir, ancak kalptedir!
Gerçek mutluluk, gördüğün şeyde değil, asıl görünmeyen yerdedir...
gerçekten çok dogru

Bu güzel doğrularda buluşmak dileğiyle
doğrular acıda olsa bir gerçek Smile
[Resim: bebeimigrebilirmiyim4.png]

Iki yıl geçti bir gün babası
"Hastaneye gidiyorsun oğlum, annen ve ben, sana kulaklarını verecek birini bulduk ancak unutma bu bir sır" dedi.
Operasyon çok başarılı geçti ve adeta yeni bir insan yaratıldı. Yeni görünümüyle psikolojisi de düzelen genç, okulda ve sosyal hayatında büyük başarılar elde etti. Daha sonra evlendi ve diplomat oldu.
Yıllar geçmisti, bir gün babasına gidip sordu:
"Bilmek zorundayım, bana bu kadar iyilik yapan kişi kim? Ben o insan için hiçbir şey yapamadım... Bir şey yapabilecegimi de sanmıyorum" dedi
Babası, "fakat anlaşma kesin, şu anda öğrenemezsin, henüz değil..."

Bu derin sır yıllar boyunca gizlendi. Ancak bir gün açığa çıkma zamanı geldi... Hayatının en karanlık günlerinden birinde, annesinin cenazesi başında babasıyla birlikte bekliyordu. Babası yavaşça annesinin başına elini uzattı;
Kızıl kahverengi saçlarını eliyle geriye doğru itti; annesinin kulakları yoktu.

Ana gibi yar olmaz Allah analarımızsan razı olsun

[Resim: bebeimigmrebilirmiyim7.gif]
clock04-24-2010, 04:03 PM
Yorum: #4
gerçekten güzel bir yazı teşekkürler Macit abi
clock04-24-2010, 04:06 PM
Yorum: #5
Okurken adeta nutkum tutuldu.Mükemmel bir hikaye.Teşekürler Macit Abi Smile
clock04-24-2010, 05:02 PM
Yorum: #6
Ben bu hikayeyi biliyordum.İlk duyduğumdada çok sevmiştim Smile Gerçekten güzel bir hikaye Smile Saol mecit abi




[-]
Hızlı Cevap
Konu




İfadeler
:) :s :huh:
;) :cool: :D
:P :angel: =[]
=# :{} :(
[Daha fazla göster]




Yararlı linkler: KT Kuralları, Kore, Kore Dizileri, izle
Site içerik sağlayıcı: Koreanturk.com (Official)